เมื่อคำว่า ขอโทษ ของเรา มันไม่มีความหมาย
posted on 23 Jun 2008 00:59 by jenovalentine in Diary
อุตสาห์ดองไปนาน ๆ แล้วว่าจะกลับมาอัพเรื่องดี ๆ สนุก ๆ เฮฮา และน่าประทับใจ
เกี่ยวกับพี่ ๆ เพื่อน ๆ ที่มหาลัยสักหน่อย
ดูเหมือนจะต้องถูกคั้นด้วยอะไรบางอย่างที่เพิ่งไปเจอมาซะล่ะ
ตอนแรกก็ว่าจะไม่อัพนะ แต่มันอดไม่ได้จริง ๆ
- - -
เรื่องมันเริ่มที่วันอาทิตย์ที่ 22 มิถุนายน
ผมกับแม่ถูกชวนให้ไปมีทฯกับเหล่าคนในกลุ่มเดียวกันในเกมส์ที่ผมกับแม่เล่นอยู่
ที่ร้านอาหาร ร้านนึง
ตอนแรกก็ไม่มีอะไร เข้าไปนั่งกิน พูดคุย เฮฮา ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จนเกือบ ๆ จะออกจากร้าน
ผมกับน้องคนนึงเดินไปตักอาหารกัน
ระหว่างที่ผมเดินถือชามเดินมองหาของที่จะตักอยู่นั้น
ผู้ดีนางนึงที่กำลังตักอาหารอยู่หันขวับมาชนผม
จนซุปในมือคุณเธอหกใส่แขนตัวคุณเธอเอง
แน่นอนว่า ผมขอโทษ ขอโทษไปหลายครั้งด้วย
แต่คุณเธอก็ยังคงตีหน้าไม่พอใจใส่
โอเค ผมเข้าใจ เจอแบบนี้เข้าไปคงยิ้มไม่ออกหรอก
แต่เหมือนคุณเธอจะแค้นฝังหุ่น
เพื่อนคุณเธอถามว่า เป็นไรไหม
คุณเธอก็ตอบเหมือนมาประชดผมว่า ก็ร้อนอะดิ
ด้วยน้ำเสียงที่โมโหผมสุดขีด
ผมก็ขอโทษคุณเธอไปอีกรอบ
และถือว่าคำขอโทษครั้งนั้นเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่ผมจะพูดกับคุณเธอ
เพราะผมไม่ได้ตั้งใจนี่
แล้วผมก็ขอโทษไปแล้ว เพราะคิดว่าตัวผมผิดเองที่เดินไปให้คุณเธอชน
จนคุณเธอต้องโดนซุปหกใส่
แต่ก็แอบสงสัยนะ
ทำไมคุณเธอไม่คิดว่าตัวเองก็ผิดมั้ง
ในเมื่อจู่ ๆ คุณเธอก็หันขวับมาอย่างรวดเร็วโดยไม่ดูว่ามีใครเดินมาหรือเปล่า
ก็ไม่ได้อยากให้คุณเธอขอโทษผมนักหรอก
แต่มันแอบแค้น
ที่ว่า ขอโทษ ไปแล้ว แต่คุณเธอยังทำเหมือนผมไม่สนใจ
เดินไปหาพนักงาน พูดอะไรกับพนักงานก็ไม่รู้ล่ะ
ก่อนจะลงท้ายด้วยประโยคที่ผมได้ยินเต็มสองหู
"โดนเด็กชน"
เออ... ผมเด็กครับ
เด็กมาก เด็กกว่าคุณจริง ๆ ครับ
แต่ผมคิดว่า ระดับการควบคุมอารมณ์ของผมดีกว่าคุณนะครับ
ถ้าคุณเห็นผมเป็นเด็กจริง
ทำไมไม่คิดว่ามันเป็นการกระทำของเด็กล่ะ ใส่ใจ เคียดแค้นอะไรผมมากมายครับ
กลายเป็นว่า กลับเป็นผมมากกว่ามั้งครับ
ที่เห็นคุณเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง
ที่อายุมากกว่าผม มีการศึกษา หน้าตาพอใช้ มีเงินทองมากมาย มีงานที่ดีทำ มีเพื่อนฝูง
แต่กลับไม่รู้จักคำว่า "การให้อภัย"
เจอคนแบบนี้เข้าไป
คำสั่งสอนของแม่ที่เคยบอกว่า
"พูดคำสองคำให้ติดปาก ขอโทษ และ ขอบคุณ"
คงใช้ไม่ได้ซะล่ะ
คงต้องใช้การปลงแทน
*ยิ้ม*
- - -
ที่เอามาบ่นในบล๊อก ไม่ได้ต้องการหาเรื่องคุณเธอ หรือประจาญคุณเธอ
แต่เพราะผมอยากเล่าก็เท่านั้นแหละ
ก็บล๊อกนี่เป็นของผมนี่ จริงไหม?
ผมก็แค่อยากแบ่งปันประสบการณ์ที่เจอมาในวันนั้นให้คนที่เข้ามาอ่านก็เท่านั้นเอง
ไม่ผิดกฎหมายเนอะ?
- - -
ป.ล. คิดถึง -ติ๊ด- ว่ะ
ป.ล. 2 เหมือนว่าจะเป็นหวัดอีกแล้ว
ป.ล. 3 พรหมลิขิตมันมีจริง (ฮา)
ป.ล. 4 เบื่อ -ปิ๊บ- จัง
ป.ล. 5 ยังรักคน ๆ เดิม มากขึ้น ๆ ๆ (อร๊าย~)
ป.ล. 6 "ผมกลัวผีครับ!!" บล๊อกนี่ผีเยอะซะด้วยสิ กรั่ก ๆ

























ไม่ต้องใส่ใจมากหรอกค่ะ ไม่ใช่ญาติเรา
สำหรับคนอย่างนี้ ขอโทษ 'แค่' ครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว
บางทีการที่เรา พูด ขอโทษ มากเกินไปนั้น เค้าอาจจะไม่เห็นคุณค่าของมันก็ได้นะ
ขึ้นอยู่กับนิสัย(สันดาน)ของคนด้วยอะ
สู้ๆ พี่สาว อย่าคิดมาก
#1 By ก็แค่... เสือหิว[TiGGeR] on 2008-06-23 06:55